Kooi zonder tralies

In 1969 werkte mijn zuster in een home voor onaangepaste meisjes en daar heb ik een paar jongeren leren kennen die ik nooit vergeten ben. Het home zelf had ook een grote indruk op me gemaakt en daarom leek het voor de hand liggend om er een verhaal over te schrijven.

Gerda is vijftien als ze zwanger wordt. Haar ouders zijn zo boos, dat ze haar naar een home voor jonge moeders brengen, waar ze in afwachting van de geboorte moet blijven. Ze besluit haar kindje te laten adopteren om terug naar huis te kunnen, maar dat valt dik tegen, want haar ouders willen haar niet meer terug. Gerda wordt naar een andere home overgeplaatst, waar ze met onaangepaste jongeren moet omgaan. Ze kampt niet alleen met haar twijfel over de adoptie, maar ook met een milieu waar ze zich helemaal niet thuis voelt. Gelukkig leert ze na een tijdje William kennen, een fatsoenlijke jongen die haar als vriendin wel ziet zitten. Gerda verzwijgt haar verleden uit angst hem te verliezen. Totdat hij er natuurlijk achterkomt.

Kooi zonder tralies

Standaard uitgeverij – 1989