De ster van Napels

Vroeger heb ik met mijn ouders door heel Europa gereisd en wat me daarvan het meest is bijgebleven, zijn niet de momenten die ik in het hotel heb doorgebracht, maar de momenten dat ik kon ontsnappen om bij de locale bevolking onder te duiken. In Napels liep ik met mijn zus door de kronkelige straatjes toen we op het terras van een café een meisje hoorden zingen. Ze was blootsvoets, maar ze had een prachtige stem. Dit voorval was de inspiratie voor de ster van Napels.

In het boek heb ik haar de naam Sophia gegeven. Ze is verstrooid, onhandig, niet heel slim. Maar ze heeft een gouden stem.

Op zekere dag wordt haar vader aangehouden omdat hij communist is en terwijl hij in de gevangenis zit, moet Sophia’s moeder ervoor zorgen dat het gezin eten heeft. Ze verhuizen naar een kleinere woning en alle kinderen proberen geld te verdienen om het hoofd boven water te kunnen houden.  De elfjarige Sophia blijkt enorm vindingrijk in het bijeengaren van geld, maar de situatie wordt precair als Sophia’s moeder aan haar ogen geopereerd moet worden om niet blind te worden. Het geld voor de operatie hebben ze niet.

Dan ziet Sophia op een affiche voor een zangwedstrijd in Rome. Ze reist erheen en wint de wedstrijd.

De ster van Napels

Standaard Uitgeverij – 1982

Bekroond door de kinder & jeugdjury 1983

Ook uitgegeven in braille